Heart of Awakening
Angelo Vasalos

Wees een Vroedvrouw van Essentie

Angelo Vasalos

Als Essentie ben je vroedvrouw van jouw Essentie (en van die van de ander....)

Deelnemer: Ik zat laatst volop in mijn Essentie en mijn vriendin zat in het tegenovergestelde. Tenminste, ik dacht dat ik dat kon zien. En toen had ik zoiets van: "Ja, maar ik wil jou ook alleen maar in Essentie!" Toen kwam zij in dat stuk van: "Ja, maar je accepteert mij nu niet zoals ik ben.” En dus…

Angelo: En was dat zo?

D: Sorry?

Angelo: Was dat ook zo? Ik bedoel, jouw vrouw creëert op dat moment een brilliant ego, schitterend gecreëerd in het moment, helemaal fris.... Nog nooit heeft ze op die manier haar egostructuur gecreëerd. Haar hele leven heeft ze dat voorbereid en geoefend. En op dat moment creëert ze het, vol, fris, binnen de realiteit, helemaal in het moment zelf! Prachtig! (gegiechel van vooral de vrouwen in de groep) En dat is helemaal perfect, he? Want kijkend naar zo'n ego en naar de Essentie daarachter kun je altijd waanzinnig veel leren, mits je het contact volledig toelaat.

D: Ja.

A: En dat zie jij op dat moment?

D: Ja.

A: En dat accepteer je helemaal, haar ego? Zij mag helemaal dat perfecte ego creëren...?

D: Er zit wel een klein, kleine… (lachen in de groep)

A: Ahhh, vertel, vertel!

D: Zij moet het wel ZIEN.

A: Oh, ze moet het wel zien? Aha!

D: Want als zij het niet ziet, en ze zit in dat egostuk, dan is het: BAM! (slaat met zijn vuist in zijn hand)

Anderen giechelend en: “Oh, dit is heel herkenbaar…"

A: Dus zo van "Schat, je hebt een perfect ego gecreëerd, maar als je het niet ziet, dan wijs ik het toch echt af, dan baal ik als een stekker!!"

D: Ja!

A: Okay, maar dan heeft ze dus gelijk. Dan accepteer je haar niet echt.

D: Ja!... Naar mezelf heb ik dat ik weiger om mee te gaan met alles wat niet Essentie is. Maar dat is dan voor mij. Hoe kan ik die weigering laten zijn, plus dat ik zie dat haar ego ‘brilliant’ is? Dat is voor mij een ‘match' die....

A: Het is op zich goed om er niet in mee te gaan, in de zin van dat je er niet in wilt geloven, dat je het niet wilt hercreëren, of dat je het niet wilt uit-acten. Maar ALS je dan toch onbewust ego creëert, en je voelt jezelf vastzitten, dan wil je het uiteraard accepteren en glashelder kunnen zien!

D: Ja, dat doe ik. Maar het feit dat ik het niet wil 'uit-acten', zoals jij dat noemt, dat is voor mij gewoon een frontale afkeuring van dat stuk.

A: Okay, maar dat is dan jouw ego! Daarnaast staat dat jij je belemmerende patronen niet wilt uit-acten en dat ben JIJ! Dat is je Essentie. Want vanuit je Essentie wil je absoluut niet je belemmeringen uit-acten.

D: Maar dan zeg ik dus dat als ik het ego niet WIL, dat dit betekent dat het SLECHT is.....

A: Ja, zo'n veroordeling en afwijzing van belemmerende ego-patronen is typisch ook ego. Dat ben JIJ dus niet....!!

D: Oh God! Ja… (lachen en commentaar uit de groep: "heel herkenbaar, heel helder”)

A: En hoe is het om dat glashelder te zien? Dat jij dat niet bent? Want jij bent de waarnemer van de veroordeling die je op dat moment binnen jezelf waarneemt. Wat je daar ziet is slechts een aspect van je "verhaal" of egostructuur. En het is natuurlijk niet ECHT! Want het slaat toch nergens op? Want hoezo zou je iemands ego afkeuren…? Ego’s hebben immers een functie! We hebben als kinderen ons ego nodig gehad om ons optimaal te kunnen ontwikkelen. Als volwassenen belemmeren onze ego-patronen ons, maar het ego geeft ons nu de kans om er, op een essentiële wijze, organisch doorheen te groeien, op ieders unieke manier, zodat onze essentiële realisatie steeds verder verdiept, uitbreidt en groeit. Want elk ego is uniek, ook al lijken ze allemaal verschrikkelijk op elkaar en botsen ze steeds met elkaar, ze zijn toch altijd weer uniek! Jouw belemmerende patronen zijn gewoon jouw unieke plattegrond, waar jouw Essentie zich op unieke wijze doorheen kan ontwikkelen. Anders zouden we allemaal één en hetzelfde verlichte wezen worden.... (zwaait naar iemand) “Hallo, JIJ ook! Gaat het met jou óók zo goed? Ja met mij ook! Ook zo’n bliss? Ja ik ook bliss, gaat ook goed! Nou, nou, nou, wat hebben we het leuk!” Ultiem ‘boring’!! Dus alle Essentie realiseert zichzelf uniek, ontwikkelt zich uniek, manifesteert zich uniek. En dat kan alleen maar door jouw unieke ego helemaal te accepteren en onder ogen te zien. In veel tradities gebeurt dat niet en dan zie je bijvoorbeeld ook allemaal dezelfde soort "boeddhisten", die zien er dan allemaal een beetje hetzelfde uit (gaat braaf in meditatiehouding zitten). Weer zo’n saaie "boeddhist"! (allemaal lachen) Nou ja, ik ben zelf gek op boeddhisme…. Of met christenen: weer zo'n saaie, zelfde "christen", zo van: "Ja, heb je naaste lief.” (met een zeurende stem) “Wees vriendelijk….” Dat wordt zo saai, want je uniciteit gaat dan verloren. Dus als je van je ego af probeert te komen, als je verzuimt om het simpelweg te ZIEN en DOORZIEN, dan loop je het unieke patroon mis wat jouw ego heeft, waar jouw Essentie zich op volmaakt unieke wijze in kan ontwikkelen, moet ontwikkelen, wil ontwikkelen!!

Andere deelnemer: Maar kun je dan zeggen dat het 'spirituele ego' het ego vervangt op zo’n moment? Dus er is zogenaamd geen ego meer, maar in plaats daarvan krijg je dan een 'spiritueel ego'? Wat jij dus zegt van christenen: Dan heb je een spiritueel ego van “heb je naaste lief”…

A: Ja, precies, die liefde, die 'moet' dan…. Want je hebt op sommige momenten helemaal geen zin om je naaste lief te hebben. Je wilt hem eigenlijk het liefst een schop geven, maar dat mag niet. Je 'moet' hem nu gaan liefhebben. Want zo staat het in de bijbel, dus daar ga ik nu mijn best voor doen. En die ‘schop’ zit er dan nog altijd onder.…

Andere D: Dus dat is de valkuil, als je denkt "ik heb mijn ego opgelost", maar ondertussen zit je met een 'spiritueel ego'.

A: Precies! Daarom is het heel belangrijk om glas en glashelder te kijken naar je ervaring, glashelder je Essentie te willen zien en herkennen, maar ook bereid zijn om je ego te zien. Maar zonder het belangrijker te maken dan het is. Want het ego blijft altijd secundair. Essentie zien, herkennen en voelen blijft altijd primair. Het ego is altijd een bijzaak, maar het moet wel gezien worden! Het is net als met een kuiken wat door z’n ei heen wil kruipen. Die eierschaal is het ego. Het kuiken is Essentie. Hij moet er doorheen. Dus die schaal moet niet ontkend worden. Maar je moet er ook niet in blijven hangen! De hele tijd, je hele leven, altijd maar aan die eierschaal zitten knagen.... Haha. Dan gaat voor zo’n kleine adelaar zijn schitterende leven natuurlijk op pijnlijke wijze aan hem voorbij…. Maar als hij de eierschaal ontkent, dan blijft hij maar in die schaal zitten, en dat schiet ook niet op. Dat kun je heel erg zien in het wereldje van satsang, advaita en neo-advaita: allemaal van die lieve mensen die heel hard proberen om alles te transcenderen, "ontwaakt te zijn" en "niemand" te zijn, nobody....

Andere D: Ik vind het zo helder wat jij (deelnemer) zegt van: "Ik WIL het niet, en dat dat dan gekaapt wordt door het ego: dus het is FOUT.” Dat herken ik heel erg. Dat ik een soort passie kan hebben, dat ik iets zie, bijvoorbeeld bij de ander, en dan denk: “Daar moeten we mee afrekenen!” (gelach in de groep) Maar die passie is echt Essentie! Nee echt, die passie is Essentie. En die ga ik dan dimmen omdat ik dan denk dat ik iets fout maak. Maar het is dus gewoon zaak om goed te onderscheiden: Het ego 'fout maken' dat wil ik niet, maar die Essentiële Passie, daar wil ik wel voor staan. Dat is een heel mooi onderscheid. Ja, want dan kan ik totaal gepassioneerd bij mijn essentiële intentie blijven, zonder dat mijn ego die gaat kapen, toch?!

Angelo: Mooi gezegd. Dat is je wijsheid. Hoe is dat?

Andere D: Ja, dat is heerlijk, heel bevrijdend! Hier zat ik echt mee, met dit stuk…

A: Okay. Blijf maar voelen. Blijf je wijsheid zien en voel maar hoe bevrijdend dit is...

Andere D: Ontroert me ook…

(lachen alom en “Hehe, mag ik ook eindelijk een ego hebben”)

Andere D: Ja want passie en mijn hart gaan dan ‘connecten’… dat voel ik nu. Anders heb ik die passie en wordt ik te hard.

Weer ander D: Ja, dat is echt compassie, dan komt het bij elkaar, dan smelt het.

A: Als je de ander essentiële feedback wilt geven, op zijn Essentie en op z’n ego, en daar komt een verharding in, dan kun je er donder op zeggen dat op dat moment je eigen ego teveel begint te domineren. Want anders blijf je gewoon gevestigd in Liefde en helderheid en waarachtigheid en wil. Buik is Wil. Hoofd is helder en waarachtig. En je hart blijft gewoon zacht, open, compassievol en vriendelijk. Je voelt je compassievol naar het ego van de ander. Je voelt je accepterend naar het ego van de ander. Maar je kijkt ook door dat ego heen. Je wil het essentiële wezen zien wat daarachter zit, die daar doorheen wil groeien. Je ziet dat het een "eierschaal" is, waar iets uit aan het komen is. En je gaat natuurlijk niet die eierschaal wegtrekken: “Kom uit je schaal!!!” (anderen door elkaar heen pratend: “Ja woest gewoon, weg met die schaal, een bom erin gooien, hahaha”) Nee, je kijkt vol liefde ernaar. Of wat ik een nog mooiere metafoor vind is die van Socrates: Als Essentie ben je de vroedvrouw van de Essentie van de ander. En het spanningsveld wat je dan ziet bij die ander, van ego en Essentie, (richt zich naar deelnemer: bij jouw vriendin in dat geval), daar is iets aan het geboren worden bij haar. En dan ga je niet zeggen:” Wop, trek eruit die baby, weet je wel?!” Nee, jij bent dan liefdevol als een vroedvrouw aanwezig bij die Essentie die dan bij haar geboren wil worden. En je blijft de hele tijd dat spanningsveld zien: het "baren", je ziet hoe haar ego tegenwerkt, en je ziet hoe die baby, de Essentie, hoe die eruit wil komen. En je bent met heel je liefde en wijsheid bij dat proces aanwezig. Maar vol vertrouwen dat dat proces perfect gaat. Perfect ego, perfecte essentie, perfect proces.... Alles mag er helemaal zijn. Laten we daar samen bij zijn. Er samen contact over maken. Het gaat helemaal perfect. Dat diepe vertrouwen is het vertrouwen van de vroedvrouw. En de vroedvrouw was in het oude Griekenland de metafoor voor de filosoof. Ze bedoelden niet de "academische filosoof", maar gewoon een werkelijk verlicht persoon, een ontwaakt mens. Dus hoe is dat, om er op deze wijze naar te kijken?

(diep gezucht in de groep) Er hoeft dus nooit ego weg, weet je wel? Het is een mooi ego, laten we daarnaar kijken, want er gaat hier iets heel moois geboren worden. Want laten we wel wezen, we hebben altijd ego-patronen, maar we hebben alleen maar last van die egostructuren waar druk op komt te staan omdat van binnenuit jouw Essentie zich aan het ontvouwen is en druk uitoefent omdat zij zich verder wil manifesteren. En daar zit een oneindige intelligentie achter. Precies daar waar jij tegendruk ervaart van je ego! Dus het ego waar jij last van hebt wordt van binnenuit aangestuurd door jouw Essentie. Want als jouw Essentiële Kracht niet door zou willen komen, zou je niet zomaar ineens bewust worden van zwakte in jezelf. Waar je in eerste instantie tegenaan loopt: “Wat voel ik me nu toch zwak, ik kan helemaal niks! Slappeling! Ik was zo verlicht en nu ben ik een slappe hap", nou dat is dus een signaal dat jouw Essentiële Natuur van binnenuit 'bevallen’ wil van jouw Essentiële Kracht. Jouw Essentiële Kracht wil geboren worden. En dat die Kracht dus van binnenuit aanduwt tegen verzwakkende beelden en verhalen waar je (onbewust) aan vasthoudt, waar je je aandacht nog steeds te veel op fixeert, illusies waar je nu mee moet gaan afrekenen. Dat is een perfect proces! Het moet dus alle twee begrepen worden: (1) de belemmerende beelden die verzwakkend zijn en de (2) de Essentiële Kracht die geboren wil worden. En bij dat mooie proces hoort dat jij steeds meer die belemmerende, verzwakkende beelden doorziet en steeds beter gaat begrijpen wat die Kracht is, die er doorheen wil komen. Of bijvoorbeeld Essentiële Eigenwaarde! Op het moment dat jij je minderwaardig voelt. Perfect! Want dat is een signaal dat diep van binnenuit, vanuit je Essentie, het essentiële aspect van eigenwaarde zich aan het manifesteren is. Eigenwaarde klopt op je deur! Het wil geïntegreerd worden. Het wil geboren worden. En wat stuwt het in eerste instantie op? Waar drukt het tegenaan? Tegen minderwaardige verhalen…. over jezelf en je leven. Belemmerende verhalen die je een minderwaardig gevoel geven omdat je je Eigenwaarde nog niet voldoende herkent, ziet, voelt en belichaamt. Op zo'n moment ervaar je jouw Eigenwaarde daarom als versluierd, als heel heftig en ellendig: “Wat ben ik waardeloos…” En dan denk je, "nou daar moet ik vanaf!” Nee! Je Eigenwaarde wil meer geïntegreerd worden. En dat verhaal over minderwaardigheid wil begrepen worden voor wat het is! Het moet doorzien worden. Het is werkelijk niets anders dan een zelfverzonnen minderwaardig verhaal over jezelf....

D: Dat strenge afkeuren van het ego is dus eigenlijk alleen maar een teken dat mijn totale acceptatie op de deur klopt. (toestemmende geluiden uit de groep)

A: YES!! Precies, dus zelfs die oordelen hoeven niet weg. Ze zijn niet verkeerd, ze zijn niet slecht, ze zijn perfect. Ze zijn een indicatie dat jouw totale Acceptatie geïntegreerd wil worden. Dus hoe voelt dat, om dát te zien?

D: Dat voelt echt heel groots…

A: Ja…

D: En ook vreugdevol…want dan mag er inderdaad alles zijn, wat er dan is…en dat... poeh…

A: …is ‘mindblowing', toch?… Ja we hebben het ego toch echt niet voor niets. Het is altijd een indicatie van iets essentieels. Het verwijst altijd naar een essentieel aspect wat geboren wil worden, wat wil ‘bevallen’. Egostructuur is niets anders dan, ja noem het maar een barenswee, een contractie. Essentie is expansie. Ego is contractie.

D: En hoe ik het dan interpreteerde was: “Nou okay dat jij dit voelt, maar wat is de Essentie daarachter? Ik heb geen zin om hier op in te gaan, wat is…?”

A: Ja, zij ligt te bevallen en te gillen, en dan zeg jij tegen haar: "Nou leuk dat je zo zit te krijsen maar wanneer komt die baby er nou uit?! Schiet op!” Dat geeft natuurlijk niet. Maar het is een heel eenzijdig perspectief op het essentiële proces wat daar gaande is. Maar ja, dit geeft ons nu wel de kans, dankzij het feit dat jij dit inbrengt, om dit verlichte perspectief te bespreken.