Heart of Awakening
Angelo Vasalos

Voorbij het verhaal van 'Mijn Leven en Ik'

Angelo Vasalos

Angelo: Verlichting is onvoorstelbaar simpel. Het gaat voorbij al je voorstellingen. Het is zo ontzettend simpel, het gaat voorbij je denken. Je kunt het begrijpen, maar wat verlichting IS gaat totaal voorbij elk concept en elk verhaal. Want het is zo ongelooflijk simpel!! Het is zo ondenkbaar simpel.... Het is altijd hier.... En we zijn het allemaal.... Altijd! Het is een ellende!

D: Als je uit die identificatie bent, dan is het simpel.

A: Ja, maar zelfs in de identificatie is het simpel. Want terwijl jij je identificeert met allerlei concepten van “er is iets mis met me, hoe moet het toch? wat heb ik toch?”, terwijl je je identificeert met het verhaal van “Mij en mijn leven”, is die simpelheid er gewoon. Want waar gebeurt dat identificeren in? Waar gebeurt dat verhaal in? In verlichting. In wakkerheid. In wie zijn wakkerheid? In jouw wakkerheid!

D: Je bedoelt ook de verhalen?

A: Ja, alle verhalen gebeuren altijd in verlichting. In verlichting gebeuren die verhalen, en ze zijn heel betoverend zeg maar. Verlichting is alsof je thuis zit op de bank en je kijkt naar de televisie en je hebt popcorn en een glaasje wijn erbij, of een whisky of een biertje of weet ik veel wat, en je zit ondertussen naar de televisie te kijken en op die televisie daar komen al die verhalen. Dat zijn de verhalen van de mind, als metafoor hè? En je kijkt naar ‘Jaws’, je kijkt naar ‘Towering inferno’, je kijkt naar ‘Zorro’. Je kijkt naar alles…Duitse krimi’s, (andere deelnemerster: “Ik ga voor Zorro!” allemaal lachen) 'The Godfather’, het speelt zich allemaal op je scherm af. Dan wordt er weer een maffiosi neergeschoten. “Oh, wat erg, wat erg, hoe zou zijn vrouw dat vinden?” - Nou, dan neem je nog een slok… Het zijn verhalen! Het is niet het echte leven.

D: Als jij het zo vertelt, dan kijk je inderdaad naar die verhalen, maar dan zit je er niet zelf in.

A: Nee, je zit ook nooit in je film.

D: Soms voelt het wel alsof je zelf erin zit.

A: Het kan voelen alsof je in die film zit, dat heb ik met de “Godfather” ook: “GOD, nu hebben ze hem neergeschoten, dat is toch wel erg!!” (samen lachen) En dan neem ik weer een slok! Maar ik ga niet de politie bellen bijvoorbeeld (hahaha) Je belt niet de politie! Je weet heel goed wat illusie is en wat realiteit is. Als je dat niet glashelder uit elkaar gaat halen, ja dan bel je de politie, dan zeg je: “De Godfather is net neergeschoten!! Verschrikkelijk!! Kunt u een ambulance sturen?” Drama! (veel lachen en door elkaar kletsen) Nee, doe je niet!! Het verhaal is zelfs nog veel mooier, waar we het gisteravond over hadden: die ander heeft een ego, maar ook een Essentie: Die ‘Godfather” is natuurlijk alleen maar het ego van Marlon Brando. Marlon Brando is de Essentie van de Godfather. Dus wat daar neergeschoten wordt is alleen maar een verhaal. En wat daar echt gebeurt is Marlon Brando. En je weet dondersgoed, die gaat daarna ook zelf een kopje koffie drinken, nadat hij "neergeschoten" is. (lachen) Hij is neergeschoten als de Godfather, maar als Marlon Brando drinkt hij daarna ook weer een kopje koffie, of kruidenthee.

Andere D: Ik las ergens van iemand die werd bedreigd en toen pakte hij een afstandsbediening: “Nee, ik wil een ander programma!”

A: Haha, dat is een leuke mop. (gelach gaat door) Dus de verhalen spelen zich altijd af in verlichting. En verlichting is realiteit. DIT is verlichting. (gelach gaat door) En hoe voelt dat? We moeten dat herkennen, maar we moeten ook bereid zijn om het steeds maar weer te voelen. We hebben daar een soort luiheid in, omdat we geneigd zijn om het helemaal niet te voelen. Dan vinden we het gewoon een leuke grap! Alsof het even een leuke entertainment is van: “Oh ja, dit is verlichting, nou fijn.”- Nee, we moeten echt leren - je moet er namelijk aan gaan WENNEN! En je moet er echt HEEL ERG aan wennen!! (gezucht in de groep) Als je er niet aan went is het een ramp! Voor je het weet dan vergeet je het, en dan vind je het volkomen vanzelfsprekend dat je het vergeten bent. Maar dat is een hele ernstige zaak.

Andere D: Maar Angelo, als er hier iemand neergeschoten wordt, dan bellen we toch de politie?!

A: Natuurlijk!

Andere d: Dan zeggen we toch niet: Dit is een film, ik ga mijn popcorn weer pakken!

A: Nee, natuurlijk niet. Zitten we daar met onze popcorn…(allemaal lachen) Volgende keer doen we een Popcorn Intensive, krijgen we allemaal een zak popcorn… en dan zo van: Wie gaat er nog een probleem vertellen? (hilarisch gelach) Kun jij niet even een probleem “doen”? Heb jij nog een probleem? (en neemt een denkbeeldige hap van de popcorn) Nee, maar nu even verder over jouw probleem…

Andere D: Ja maar als er iets in je leven speelt, dan is het als een film waar ik naar kijk en dan ben ik dat bewustzijn, maar ondertussen is dat wel ook wat er IS, en…

A: Het is wat er verschijnt. Het is niet wat er IS

Andere D: En dat je dan de politie belt, dat is ook wat er verschijnt?

A: Nee, wat er IS is wat er nu is. Wat er is, is de realiteit voorbij de mind. Dus wat IS, is de realiteit voorbij het denken. Voorbij de concepten, voorbij de verhalen. En ondertussen hebben we ook verhalen en denken we. En in dat denken kunnen we allerlei problemen zien en analyseren. En dat is wat verschijnt, dat is niet wat IS.

Andere D: In die verhalen ben je wel de handelende persoon, ook.

A: In je verhalen ja, je bent allemaal handelende personen… Allemaal leuke personages, en die hebben allemaal drama’s en problemen, en daar MOETEN we naar kijken! We moeten niet proberen te stoppen met die verhalen. Want we moeten die verhalen in liefde omarmen. En in wijsheid. Dus de kunst is eigenlijk om naar je verhalen te kijken, naar “het verhaal over je leven”, vanuit wijsheid, vanuit liefde, vanuit Kijken, vanuit Zijn ernaar kijken, vanuit compassie ernaar te kijken, vanuit kracht: Dus vanuit Essentie kijken naar je verhaal. Zodat Essentie steeds meer door kan dringen in je verhaal. Zodat het verhaal een andere kwaliteit krijgt… He, heel vaak zijn onze verhalen een soort “Telegraaf”-verhalen, of “Story”… het is een beetje B-film-achtig. Slechte films! Godfather is nog een veel te hoog nivo, weet je wel? Je zit naar soaps te kijken van een heel laag slecht gehalte, slechte acteurs. Het zit ook slecht in elkaar die film, als je echt goed kijkt zie je het zit zo slecht in elkaar, je prikt er zo doorheen…

Andere D: Heel veel herhaling ook! (allemaal lachen)

A: Heel veel herhaling ook, ja! Haha! -Jaws deel 200! Towering inferno deel 1023, weer die stomme flat die in de fik vliegt! Steeds maar weer herhaling, slechte kwaliteit. Maar je wilt daar grote kwaliteit inbrengen! Je wilt een verhaal hebben wat vol wijsheid zit, vol levendigheid, vol juice, vol kracht, vol Essentie! Allemaal heerlijke essentiële verhalen! En ja, natuurlijk wil je er ook drama-elementen in, en een stukje thriller. Natuurlijk, dat maakt het leuk! - Ik bedoel hele spirituele films zijn ook verschrikkelijk! Van de week hebben we er ook weer eentje gekeken, wat was dat? Een braziliaanse film over het leven na de dood. Ik denk: Oh wat leuk! Dus wij gingen daarnaar kijken. Ik had met veel moeite dat ding gedownload. Was een spectaculaire film over het leven na de dood. Ik denk, nou, dat wil ik nou weleens zien!... (lachen) Maar het was verschrikkelijk!! Ten eerste, iedereen liep de hele tijd maar in het wit, (lachen) allemaal in het wit, en ze hadden ook allemaal een beetje van die vrome bewegingen, allemaal van die "heilige" gestorvenen, ik denk “Urghh”, daar wil ik al sowieso niet naartoe. Nooit. Vreselijk. Dus ja, B-film eigenlijk ook weer. - Dus het is belangrijk, je eigen verhaal, daar moet steeds meer Essentie in doordringen. Maar dat kan alleen maar gebeuren als jij je radicaal onderscheidt van je verhaal en je verhaal werkelijk ziet voor wat het is! Het is alleen maar een verhaal. Het is puur denkbeeldig. Het is een schitterende illusie. Over jouw leven. Prachtig!

D: Anders wordt je het ego in het verhaal.

A: Ja anders wordt je het ego. En ondertussen heb je ruimte, want als je je ervan onderscheidt dan kun je je echte leven gaan zien. En dat is altijd hier en altijd nu. Dan, want het is niet genoeg om dat te zien, wel leuk, heel leuk, maar het is niet genoeg! Je moet het totaal gaan voelen. En jezelf totaal erin vestigen, want het gaat om volledige overgave aan het echte leven! En je echte leven is dus niet in dat verhaal, hè? “The story of Me and my life” is niet je echte leven. Maar je LEEFT het nu. Ook dat verhaal. En dat verhaal gebeurt IN het echte leven, Nu, in het essentiële leven. En hoe voelt dat? Dit is, voor ons allemaal, hè?: DIT is je echte leven. (ademt uit) Jij bent het echte leven.

D: Ik moet ineens denken aan een verhaal van een vader en die een mooi verhaal maakt voor zijn zoon in een vreselijke oorlogssituatie…Want wat als er nou iets echt ergs gebeurt? Wat als er iemand doodgeschoten wordt? Mensen zijn in staat tot hele vreselijke dingen, hoe ga je daar dan mee om? Maar toen kwam ineens dat beeld van die film, je kunt natuurlijk altijd in het drama stappen of je kunt de liefde en de onschuld van die ander blijven zien.

A: Ja, dat is mooi. En daar gaat het om, om die liefde te blijven zien. Te blijven zien dat wie en wat je bent liefde is, wakkere liefde,…

D: Ja, want we kennen natuurlijk niet iedereen snap je?

A: Nee, maar diep in ons hart weten we wel dat iedereen Wakkere Liefde is. Onafhankelijk van het verhaal wat die ander speelt en waar die in gelooft en wat hij “uit-act”.- En daar moeten we dus aan wennen.

D: Ja! (opgelucht)

A: We moeten eraan wennen dat we allemaal wakkere liefde zijn, dat we allemaal verlichting zijn. We moeten allemaal wennen om dat te voelen. En als we daar niet aan wennen, als we daar geen tijd voor nemen om daaraan te wennen, dan blijven we daar nog een hele leven naar op zoek. (zuchten alom) En dan kom je altijd weer in zo'n rotverhaal terecht. Voor je het weet geloof je weer in je rotverhaal. En het is onzin, allemaal illusie! Prachtige illusie. En het lijkt dan onmogelijk om meer liefde in al die verhalen te brengen. Maar dat is wat we willen. We willen steeds meer Essentie in de verhalen door laten dringen. Zodat we essentiële verhalen krijgen.