Heart of Awakening
Angelo Vasalos

Liefde is de Ultieme Grond: Relatie Vermijden of Waarheid?

"Telkens wanneer je het verleden niet vanuit absolute helderheid ziet binnen de realiteit van het heden, wanneer je de waarheid van het verleden niet in overgave binnen je persoonlijke relaties doorleeft, raak je de verlichte rijkdom kwijt van het Tijdloze Nu...."

~ Angelo

Voorbij het Naieve Idealisme van het Ego

Belangrijk om al je emoties toe te laten en te omarmen binnen de liefdevolle wijsheid en compassie van je hart. Jezelf werkelijk in je hart willen sluiten. Diep in ons hart willen we allemaal in het voelen van onze emoties, pijn of lijden, steeds dieper verbonden raken met het essentiële weten dat we onze eigen gevoelens (én die van de ander!), kunnen ontvangen binnen de volheid van van ons Zijn. Dat geldt voor gevoelens die opkomen binnen de relaties met onze vrienden, partners, vaders, moeders, kinderen of leraren. Gevoelens die opkomen naar aanleiding van situaties van vorige week, drie maanden geleden, twee jaar terug of dertig jaar geleden. Voorbij het naïeve idealisme van ons ego zijn verleden, heden en toekomst in werkelijkheid altijd springlevend binnen het tijdloze nu. De essentie van elke situatie is zo briljant en eindeloos betekenisvol, dat elke situatie ons van nature oneindig leren biedt. Alle ervaringen zijn daarom welkom in ons hart.

Ontwaak naar Essentie: Relatie Vermijden of Waarheid?

Authentieke zelfrealisatie vereist gepassioneerde overgave aan de waarheid van onze ervaring - de waarheid van de situatie - want alleen waarheid kan ons werkelijk bevrijden. Hoe heeft die situatie mij écht geraakt? Waarom druk ik die gevoelens weg? Waarom vermijd ik hier relatie? Hoe verzwak ik mezelf door ontkenning van waarheid? Hoe belemmer ik het verlichte Zien van mijn wakkere hart? Want elke emotionele terugtrekking, afstand, contactvermijding en illusoire afgescheidenheid is een zelfgecreëerd innerlijk conflict en houdt onontkoombaar onze verwarring, lijden en zoeken in stand. We willen daarom onze wijsheid, zelfliefde, zelfacceptatie en zelfcompassie echt leren voelen, tijdens elke rauwe pijn en woede, binnen elke relatie en persoonlijk contact, tot ons gepassioneerde voelen diep blissvol wordt. Dit non-duale voelen is de 'bodem' of 'grond' waar ons hart intens naar verlangt. Dit is Thuis. Die non-duale Liefde is de ultieme grond die je bent en die jou en je relaties altijd draagt, altijd ondersteunt en altijd voedt.

Integreer de Absolute Helderheid van Wakker Zien met Rauwe Echtheid

Het leven creeert steeds opnieuw uitdagingen voor ons om de pijnlijke gevoelens van gemis en woede die opkomen in de interacties met onze vrienden, partner, ouders, kinderen, collega's en leraren, over hoe we ons tekort gedaan voelen, te integreren met een glashelder zien van onze eigen Essentie én de Essentie van de ander. Hoe kun je de absolute helderheid van jouw Wakkere Zien integreren met jouw rauwe echtheid, terwijl je standvastig je respect, waardering en liefde voor de Essentie van de ander wilt blijven voelen, naast ook jouw gevoeligheid en compassie voor de menselijke kwetsbaarheid van de ander? Hoe kun je jouw eigen worstelingen, lijden en frustratie liefdevol omarmen met diep respect voor de unieke onmacht, pijn, worsteling, geschiedenis en jeugd van de ander? Het gaat hier om een diepgaande integratie van onze rauwe intense gut-feelings met de warme liefdevolle gevoelens van ons hart. Dat integratieproces wordt nog uitdagender op de momenten dat we geconfronteerd worden met de pijnlijke waarheid dat onze gevoelens van terugtrekking, gekwetstheid, van niet gezien of gewaardeerd voelen, eenzaamheid, wantrouwen, onveiligheid of minderwaardigheid - die steeds weer opgeroepen worden binnen onze relaties en de omstandigheden van onze volwassen leven nu - bij nader onderzoek terug blijken te gaan naar onze jeugd. Wanneer onze diepere issues, gekwetstheden en emotionele verwondingen blijken terug te gaan naar belemmeringen in de kwaliteit van persoonlijk contact, essentiele support en sensitiviteit die we ontvangen hebben van onze ouders, dan staan we voor de uitdaging om onze gevoelens van liefde, respect en dankbaarheid naar onze vaders en moeders te integreren met onze (vaak lang en diep weggedrukte) gevoelens van gemis, pijn en woede. Durven we ons verleden glashelder onder onder ogen te zien? En durven we totaal echt te worden in de ogenschijnlijke tegenstelling van onze gevoelens van liefde en verwonding in onze persoonlijke geschiedenis? Durven we naast de omarming van onze eigen pijn en frustratie ook, steeds dieper, vanuit ons hart de waarheid te zien van de pijn en frustratie die onze ouders hebben moeten doorstaan in hun jeugd? Kunnen we ook hun lijden zien en hun gemis aan emotionele en essentiële support, invoeling en sensitiviteit van hun ouders (onze grootouders) en de tijdsgeest waarin die generaties moesten opgroeien?

Omarm de Paradox van het Menselijk Bestaan

Alle individuele ego-patronen zijn ontstaan binnen familie-patronen en collectieve cultuur-patronen, die van generatie op generatie teruggaan in de tijd. Daarom dragen we allemaal pijn en lijden in ons hart en doen we elkaar (vanuit onwetendheid) allemaal pijn. We hebben veel meer liefde van elkaar ontvangen dan we denken en we hebben elkaar veel meer liefde gegeven dan we denken. We zijn allemaal slachtoffers en ook allemaal daders. We dragen allemaal schuld maar zijn ook allemaal absoluut onschuldig. Telkens wanneer je vermijd om het verleden vanuit absolute helderheid te zien binnen de realiteit van het heden, wanneer je de waarheid van het verleden niet in overgave doorleeft binnen jezelf en je persoonlijke relaties, raak je de verlichte rijkdom kwijt van het Tijdloze Nu. Authentieke zelfrealisatie vraagt om diep begrijpen en diep doorleven van deze paradox van het menselijk bestaan.

Voel voorbij elk Vastgeroest Dualisme

Vanuit onze gepassioneerde focus op waarheid kunnen we het diepe zelfgecreëerde vastgeroeste dualisme binnen ons gevoelsleven oplossen, omdat we onze emoties en verlichte natuur integreren binnen waarachtig authentiek contact, voorbij vermijding van relatie. Zo integreren we onze emoties en ons hart, onze menselijkheid en onze verlichte Essentie, onszelf en onze relaties, onze rauwe echtheid en onze ontwaakte staat van Zijn. Innerlijk zijn we allemaal met elkaar verbonden. Maar vaak splitsen we binnen onze (innerlijke) relatie met onze ouders onbewust volkomen vanzelfsprekend af van onze emoties en negativiteit, in een verkrampt streven om onze liefde naar onze ouders te 'beschermen'. Of als we dan toch onze emoties naar onze ouders durven voelen, dan splitsen we op die momenten af van onze liefde en wijsheid, simpelweg omdat we als kind niet van onze ouders geleerd hebben om onze diepere gevoelens een volwassen plek te geven binnen liefdevol persoonlijk contact, in wederzijds respect, invoeling en waardering. Zolang we uitstellen om dit alsnog te leren blijven we onszelf in ons volwassen leven en onze volwassen relaties op emotioneel en essentieel niveau ondermijnen, ondervoeden en tegenwerken. Maar elk moment dat we opnieuw hierin onze verantwoordelijkheid nemen, ondersteunt het Universum ons onmiddellijk en voelen we weer contactherstel, relatie, creatieve expansie en flow.

Samen staat Essentie het Sterkst

Als we onszelf willen bevrijden van de pijnlijke afgescheidenheid van onze verlichte Essentie, als we werkelijk authentieke zelfrealisatie willen, dan is het fundamenteel om diepe toewijding te ontwikkelen aan innerlijk contactherstel met Essentie en met elkaar over situaties uit verleden, heden en toekomst. Dit vraagt om radicale eerlijkheid. Simpelweg onszelf Zijn, onze persoonlijke ervaringen en verhalen totaal toelatend, kijkend naar elke vorm van ontkenning en vermijding naar onszelf en naar onze relaties, terwijl we vanuit absolute helderheid, vol aandacht en interesse, blijven kijken naar de waarheid van onze ervaring. Zo kunnen we diepe en pijnlijke illusoire ego-afsplitsingen oplossen tussen onze positieve gevoelens en negatieve gevoelens, tussen onze liefde en haat, tussen onszelf en de ander, tussen steeds weer afwisselen tussen ego-staten van 'goede maar machteloze kwetsbaarheid' en 'verharde stoere power', tussen afgesplitste gekwetste kindstukken en essentiële volwassenheid. Zo kan authentieke verlichting stabiel worden. Zo brengen we, in eerlijk contact met elkaar, de echtheid, gevoeligheid, liefde, wijsheid, wakkerheid en power in de wereld, die de wereld zo hard nodig heeft. Samen staat onze Essentie het sterkst.