Heart of Awakening
Angelo Vasalos

De Realiteit van Liefde: Ontwaak uit je Verhalen!


"Je verlichte wakkere Zelf is absoluut onafhankelijk van al je verhalen"
Angelo Vasalos


We zijn hier om te ontwaken naar de rijkdom van Essentie. Want we willen steeds dieper contact met onszelf. Echt kijken naar onszelf. Onszelf steeds helderder zien. Ons wakkere verlichte zelf steeds dieper voelen. Helaas zijn we dat niet zo gewend. De meeste mensen voelen vooral hun problemen. Maar "jezelf voelen"? Waar heb je het over?! Ik wist niet dat dat mogelijk was? Kan dat? Ja, het kan! Voel maar hoe het voelt, om direct te herkennen dat je niet je "verhalen" bent. De echte JIJ kijkt hier-en-nu naar je zelfgecreëerde verhalen. Jouw kijkende creatieve aanwezigheid gaat altijd vooraf aan elk verhaal. Jij bent werkelijk absoluut onafhankelijk van al je verhalen! Voor de meeste mensen is dit zo'n bevrijding en opluchting: "Ik sta los van mijn verhalen. Ik ben de creator van die verhalen. Het zijn mooie verhalen. Het zijn slechte verhalen. Het zijn romantische verhalen. Maar ik ben ze NIET! Het zijn mijn creaties. Ik creëer ze. Ik kijk er naar. Ik ben er kijkend bij aanwezig. Dit is essentiële waarheid. IK BEN..."

Voel maar hoe dat voelt, om jezelf te herkennen, voorafgaand aan al je verhalen. Voelt dat 'vol'? Voelt het 'wakker'? Voelt het 'rustig'? Voelt het 'levendig'? Voelt het 'blissvol'? Nu je die dingen aan het voelen bent, realiseer dan dat je nu simpelweg verschillende aspecten voelt van jouw verlichte Essentie. Dan ben je dus je essentiële zelf aan het voelen! Daar komen we meestal niet zo aan toe, toch? Maar daar gaan we nu de tijd voor nemen. Totdat je helemaal blissed-out bent! Want het is zo ontzettend lekker om jezelf te Zijn. Om jezelf steeds dieper te voelen. Je echte zelf is het mooiste wat er is! Die kracht van jezelf voelen, die volheid van jezelf voelen, dat is heerlijk. Zo blissvol! Zo lekker om onze wakkere levenskracht te voelen en daar helemaal van te genieten. Daar komen we vaak veel te weinig aan toe. Wij zijn niet gewend dat echt te voelen.

Misschien kunnen we nog wel herkennen dat we ons soms rustig voelen. Maar om nou te zeggen dat je jezelf helemaal één laat worden met die rust? Volledig versmelten met die rust? Totaal opgaan in die rust? Wie doet dat nou?! Intiem zijn met die lekkerheid? Blissvol genieten van dat lekkere gevoel? Realiseer je dat dat lekkere gevoel geen 'gevoel' is, maar dat je dan jezelf voelt. Je voelt je eigen 'substance'. Je voelt je Essentie en die voelt zo lekker aan! Maar daar lijken we meestal geen tijd voor te hebben, omdat we het veel en veel te druk hebben met onze zelfgecreëerde verhalen over ons leven, over de anderen, over onze problemen, over onszelf. Zo ontzettend druk...

Het zijn op zich zeker geen waardeloze verhalen. Maar hoe zou het zijn om te leren van je verhalen, terwijl je ook echt je essentiele zelf voelt, terwijl je jezelf steeds dieper en vollediger gaat zien en voelen? Degene die vooraf gaat aan die verhalen? Jij dus: de Ene! Dan wordt het heel erg persoonlijk. Zelfrealisatie heeft alles te maken met jezelf absoluut persoonlijk maken. De Goddelijke JIJ. Voel je hoe dat voelt? Nu ik zo met je praat, maken we onszelf hier-en-nu heel persoonlijk. We nemen onszelf absoluut persoonlijk! En dat moet ook! Dat is waar dit werk over gaat. Zelfrealisatie, het realiseren van je wakkere verlichte Zelf, dat is heel erg intiem. Alsof je je eigen beste vriend of vriendin bent. Echt de allerbeste. Een vriend of vriendin die jou nooit verlaat. Never! En die wil je leren kennen: die allerbeste vriend of vriendin. En ze heet "IK". Hij heet "IK". Het kan een echte liefdesaffaire worden. Dat is zeer aan te bevelen. Sterker nog, dat is al zo!

Wij houden van ons essentiële zelf. Zo zijn we ontworpen. We kunnen niet anders. Alleen is het net zoals met gewone partnerrelaties: in de loop der jaren kunnen er allemaal dingen insluipen, waardoor het een hele vervlakte toestand is geworden. Zo erg, dat je op een bepaald moment zelfs overweegt een scheiding aan te willen vragen van jezelf! Maar daaronder zit nog steeds die vitale, levende liefde. Er zijn alleen wat oude "verhalen" en emoties overheen gekomen. Er zit wat pijn om heen en dat moet allemaal wat gaan ontdooien. Maar in wezen houden wij van onszelf, dat is onontkoombaar. En natuurlijk, we zullen hard geneigd zijn dit te ontkennen. "Hoezo, ik hou van mezelf? Waar heb je het over? Doe normaal!" Oké, dat is gewoon een ontkenning. Ontkenning op essentiële zelfliefde.

Dus doe met me mee, wanneer ik hierover praat, pas dit nu al toe. Zelfrealisatie begint met een direct kennen. Jezelf kennen. Binnen je directe ervaring. Jezelf ontmoeten. Wie ben ik? Hoe voel ik aan? Hoe is het om mezelf te voelen? Voelt dat 'mat'? Voelt het 'doods'? Wees niet bang. Dat is tijdelijk. In heel veel relatietherapie voelt het in het begin ook mat, tam en doods, en dat is niet anders binnen de relatie met jezelf. Maar als je dieper gaat, wie gaat er vooraf aan die matheid? Wie kijkt er naar die matheid? Wie ziet die matheid? Ik zie die matheid, dus ik ben dieper dan die matheid. Als die matheid oplost, ben ik er nog steeds. Want ik ben er altijd! Dat kun je nu al voorspellen.

En hoe voelt dat om jezelf nu al direct te kennen? Heb de moed te bekennen aan jezelf: "Ja, dat geeft wel een blij gevoel. En dat blije gevoel is de blijdschap van mijzelf. Ik voel mijn vreugdevolle essentiële zelf." Dit is niet zomaar een emotie, nee dit is een aspect van je essentiële natuur! Wij zijn allemaal een en al verlichte levendigheid en juicyness. We zijn allemaal een en al wakkere levenskracht. Want is dat niet jouw innerlijke kracht, om jezelf te onderscheiden van je verhaal? Want dat zijn we nu aan het doen. We zijn bewust onze essentiële intelligentie en onderscheidingsvermogen aan het inzetten. We focussen totaal op onze essentiële waarheid: "Ik zie verhalen, ik zie gedachten, ik zie mijn geschiedenis en dat ben ik allemaal niet. Ik kijk ernaar."

En hoe meer jij gevestigd bent in dat jij niet je geschiedenis bent, hoe vrijer je je zult voelen om naar je geschiedenis te kijken. Wanneer we onze levensverhalen zo verschrikkelijk serieus nemen, dan is er heel veel ellende. Wat een pijn! Want wij geloven zo ongelooflijk in die verhalen. En er zit zo veel verwarring in die verhalen. Maar er valt natuurlijk ook een hoop in te leren. Maar de meest verlichte manier om ervan te leren is om eerst met absolute helderheid te zien dat jij niet jouw verhalen bent, zodat je ontwaakt. Voel je hoe ontzettend goed dit voelt? Mensen worden nu al meteen vrolijker. Essentiële waarheid is zo bevrijdend en verlichtend. Dus eerst zien dat je niet jouw geest bent, met al die zelfgecreëerde verhalen over jou en jouw leven. Geniet daar nu echt van. Want als je straks echt al die verhalen over je problemen en uitdagingen met elkaar gaat delen, dan ooooh..., voor je het weet, zit je zomaar een uur naar iemands "boeiende verhaal" te luisteren, over hoe iemand een kopje koffie met haar oma heeft gedronken en absoluut geen tijd heeft gehad voor de rijkdom van Essentie binnen zichzelf en binnen de ander. Dat wil je toch echt niet weten?! Dus onderbreek elkaar gewoon en breng de focus steeds weer terug naar ‘Wie zijn we echt?' En maak daar zo waarachtig en diepgaand contact over als je kunt!